| Publicado o
xoves, 3 de decembro de 2009
|
| JOSÉ EMILIO PACHECO |
Premio Cervantes 2009
“De pronto, este hombretón extrañado de existir, como un poeta que arañara las palabras para hacerlas sangre o sueño, era una celebridad universal, y aún no se había puesto los zapatos”,
dinos Juan Cruz do poeta mexicano co gallo do premio.
A min encántame todos os seus poemas (Alta traición ¡como non!) pero de xeito especial estes versos que forman parte dun dos limiares do meu libro Fóra da lei
“Ellos
al darle muerte
le otorgaron
la vida perdurable”
|
| J. Estévez L. |
|
|
|
 |
| Morte na muralla |
| Unha historia de amor con final feliz |
|
 |
| Talvez un machista |
| talvez si, talvez non |
|
 |
| Vivir |
| provisional poema, soluble carta de amor |
|
 |
| Atrozmente con amor |
| ou unha cita coa extinción |
|
 |
| Xoel |
| Persecución e caneo de estereotipos |
|
 |
| Amor virtual |
| Amor platónico |
|
 |
| Fóra da lei |
| Tarxeta de presentación |
|
 |
| Víctimas da ira |
| Verdugos de sí mesmos |
|
 |
| De ida e volta |
| Poemas de amor e destrucción |
|
|
Arquivos