Libro de poemas editado por Cuadernos del Hocinoco, en tradución ao castelán de Luís Miguel Cañada e con ilustraccións de Javier Pagola.
Murid Barguti naceu en Ramala (Palestina), abandonou a súa cidadade coa invasión israelí e vive no Cairo.
Autor de varios libros de poemas, recibiu o Premio Naguib Mahfuz pola súa autobiografía Vía Ramala.
Algúns versos deste libro:
“A guerra muda en farsa
cando se torpedea unha volvoreta con misís
e roza o colmo da comicidade
cando comproban que non morreu,
que na mañán voou,
exánime pero máis fermosa
e mái alto cá convicción do militar”.
“Ai, atleta perpetuo.
Ai, tras dela.
¡Que longa a distancia!
Cada vez que te achegaches á liña de meta
cambiárana de sitio,
alónxarana das túas bágaos de vitoria”.
“O cansazo do sol repousa
feito azucre nas uvas,
carmesí nas cereixas,
mel nos figos,
e aceite nas cubas”.
“A propia guerra,
apoiada nun par de muletas,
avanza un par de pasos
polos corredores da paz”.
“A humanidade, avó, avanzou moito.
Volveu á era dos milagres.
Agora xa é posible
borrar todas as probas.
Agora xa é posible demostrar
que non sucedeu nada.
Agora xa é posible confirmar
que a morte é unha afección das vitimas.
Agora os nenos poderán empezar a vivir
cando se fagan adultos”.
“Refreguei unha folla de laranxeira entre as mans,
refregueina para ulila como me aconsellaran,
e no levala da man ao nariz
convertinme nun refuxiado, un sen patria”.
|