| Publicado o
xoves, 11 de decembro de 2008
|
| ÉRASE UNHA VEZ... GRANADA. |
E o Hay Festival Alhambra 2008.
E a bonita fortuna de ter coñecido a unha magnifica persoa e, polo que vexo, excelente poeta.
En non quero remedar a José A. Goytisolo e menos a Paco Ibañez, pois non alcanzo, pero.
INMA versur INGRID
Eu non teño nada claro por que ao vela de reprente, coma un lóstrego, me veu á cabeza o nome de Ingrid.
E para min así lle quedou.
Ela, humilde e coqueta, cualifica o seu poema de "menos insigne" (estase a referir a un libro, que así define, do poeta canario Tomás Morales que tivo o bo gusto de enviarme, cousa que agradezo de corazón),
Como non me esixe o secreto, vou reproducir o poema que, destaco, deixoume "felizmente descolocado".
MATAR AL POETA ES LA CONSIGNA
Nacerá un poeta
por cada poeta muerto.
¡Qué digo uno,
dos,
qué digo dos,
seiscientos!
Nacerán
Naceremos
Nacerán
Callan los pájaros
pero es sólo un instante.
Regresan y lo harán siempre
De todos los días sombríos
que nos dejó la historia,
el de tu último es el más miserable.
¡Tu sangre, Federico!
¡Tu sangre manchó sus zapatos!
Dicen que vuelve el homicida
al lugar del crimen,
pero el lugar del crimen somos todos.
¿Volverá el cobarde
con sus ojos de miedo
a matar al poeta
una y otra vez matar al poeta?
¿Salpicará la sangre del amigo
nuestro rostro de mar,
una y otra vez nuestro rostro de mar?
¡Tu sangre, Federico!
¡Tu sangre manchó sus zapatos!
¡Tanta sangre para unos zapatos!
¡Tanta sangre de poetas muertos
para unos zapatos!
Todos los poetas que fueron antes que tú
Todos los que habitaban tu alma
de pájaro
y todos los que soñaste que serían
Todos poblaban tus venas de Bellas
Inspiradas
Gentiles
Tenaces
Fecundas
Feroces
Rotundas
Honestas
Generosas palabras
que caían en cascada por entre las valvas de tus cavidades cardíacas
¡Tu corazón! ... ese caballo desbocado.
Esa máquina que Dios no se atrevió a frenar.
No trata de ocultar sus huellas el verdugo
No sabe que cada pisada
es un poema que florece
No desnudes tus pies, asesino.
Planta tu bota en mi gargarganta
Huerta de San Vicente- 6 de Abril 2008 Granada.
Este é o poema de Inmaculada Machín,
unha fermosa rapaza de Las Palamas.
|
| J. Estévez L. |
|
|
| COMENTARIOS RECIBIDOS |
| Publicado o jueves, 11 de diciembre de 2008 |
Moito e rápido non é moi doado.
As présas nunca foron boas conselleiras.
A rede xogouma e distorsionou un pouco a presentación gráfica do poema... De todas, o texto non varía, que (disculpas de mal pagador) é o importante.
E algún erro que fixo acto de presenza, como "versur" no canto de versus...
En fin., mil excusas. |
| Comentario enviado por estevez |
| |
|
|
 |
| Morte na muralla |
| Unha historia de amor con final feliz |
|
 |
| Talvez un machista |
| talvez si, talvez non |
|
 |
| Vivir |
| provisional poema, soluble carta de amor |
|
 |
| Atrozmente con amor |
| ou unha cita coa extinción |
|
 |
| Xoel |
| Persecución e caneo de estereotipos |
|
 |
| Amor virtual |
| Amor platónico |
|
 |
| Fóra da lei |
| Tarxeta de presentación |
|
 |
| Víctimas da ira |
| Verdugos de sí mesmos |
|
 |
| De ida e volta |
| Poemas de amor e destrucción |
|
|