| Publicado o
luns, 10 de novembro de 2008
|
| MARÍA SOUTELO |
Sotelo Blanco, na súa colección de poesía Eusebio Lorenzo Baleirón, vén de publicar o libro de poemas CÓDIGO POÉTICO, gañador do XX Premio de Poesía Eusebio Lorenzo Baleirón, convocado polo concello de Dodro, da autoría de María N. Soutelo Vázquez, cun prólogo de X. H. Rivadulla Corcón.
Afirma o Rivadulla “que María quere ser poeta con todas as consecuencias, aceptando a condena, bendita condena, porque expresa a vontade de que a poesía é un código válido e necesario para presentarse e expresarse, para comunicarse.
O ton xeral do poemario que percibo é o da poesía de reflexión sobre o acontecemento global da vida.”
“Quero mercar o meu tempo
para regalarcho
e dosificar os velenos da túa ausencia
segundo
o que vén indicado no prospecto.”
“Supoño que hai mendigos
recollendo cartóns
e laranxas no lixo dos outros
enfermeiras en paro
poetas que non aceptan que o son
e músicos-comerciantes
que venden o seu tempo
por cartos
para poder ir
tirando”
“Nunca saberemos
en que momento certo
se acabron os chanzos da escaleira
e deixamos de ascender”
|
| J. Estévez L. |
|
|
|
 |
| Morte na muralla |
| Unha historia de amor con final feliz |
|
 |
| Talvez un machista |
| talvez si, talvez non |
|
 |
| Vivir |
| provisional poema, soluble carta de amor |
|
 |
| Atrozmente con amor |
| ou unha cita coa extinción |
|
 |
| Xoel |
| Persecución e caneo de estereotipos |
|
 |
| Amor virtual |
| Amor platónico |
|
 |
| Fóra da lei |
| Tarxeta de presentación |
|
 |
| Víctimas da ira |
| Verdugos de sí mesmos |
|
 |
| De ida e volta |
| Poemas de amor e destrucción |
|
|
Arquivos