| Publicado o xoves, 15 de maio de 2008 | |||||
| O DÍA DAS LETRAS GALEGAS | |||||
|
Agora que os nacionalistas están no poder (Xunta, concellos, deputacións de Lugo e Coruña) e que teñen a responsabilidade das áreas de cultura, resulta que o día das letras galegas volveuse ¿como dicir?, si, máis triste, como máis aburrido, máis institucional, iso, máis de rodas de prensa e fotografías para os xornais. É certo que se celebran diferentes actos, pero tamén o é que todo aparece como encartonado, frío, con pouca vitalidade, como disque lle está a pasar ao galego, que de tanto oficial perde atractivo para as xentes novas. E xa sei que o día das letras galegas debe de ser todos os días do ano e non soamente o 17 de maio, xa o sei, pero aínda lembro aqueles 17 nos que moitos nos sentiamos eufóricos, cheos de ilusión participando nos múltiples eventos que tiñan lugar por toda a xeografía galega: conferencias, mesas redondas, representacións teatrais, concertos nas rúas... e non son un rapaz pero tampouco matusalén. ¿Que pasa...? Semella como se as xentes da cultura cando ocupan cargos por arte do diaño se esqueceran da “cultura” e pensen máis nos “papeis” e se ben é imprescindibel xestionar tamén o é non perder o pulso vital, creo. En fin, teñamos a festa en paz, merquemos un (ou varios) libros aproveitando o desconto do dez por cento, pero sobre todo (se non é moito pedir) leamos, leamos, leamos... en galego. | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o martes, 29 de abril de 2008 | |||||
| CANEIRO: ¿UN LIBRO...? | |||||
|
Galaxia vén de publicar a novela A VIDA NOVA DE MADAME BOVARY, de Xosé Carlos Caneiro. Prezo de venda: 31 euros Edición: IMPRESENTABLE Se no lugar das 706 páxinas tiñan que ser 1000 pois moi ben, que o fosen, pero iso si LEXIBLES. Eu non sei se Caneiro ou Galaxia teñen intereses -confesables ou non- con "oculistas" pero, de verdade, ler todo ese montón de letras tan ridiculamente pequenas (tipo 8 ou 9) pode causar máis dunha desgraza. Creo que o libro debería levar incorporada unha LUPA como agasallo aos que temos a moral de mercarlo. ¡Canta paciena señor! Para ler a novea ."Aquela mañá faltoulle o amor. Afogaba", hai que superar un calvario... espero poder gozar antes de afogar. | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o domingo, 27 de abril de 2008 | |||||
| ESCRIBIR | |||||
|
“Para escribir, en fin, hay que ser tan resistente como una buena rata de alcantarillado”, afirma Rosa Montero cando conta como a novela Firmin do primeirizo Sam Savage se abre paso no mundo editorial e no mercado. “Escribir es resistir”, sostén a Rosa, “pero hay casos en los que el combate parece demasiado duro, demasiado inclemente. ¿Por qué algunas novelas francamente malas se publican y venden fácilmente, mientras que hay buenos autores y libros hermosos que no consiguen ser editados?”. En concreto trae aquí como a Robert Walser non se lle publicaba en vida, como La Fontaine viveu da caridade allea, como a Jorge Omar Viera o rexeitaron vinte editoriais antes de que Funambulista se atreva a publicarlle Mientras gira el viento... | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o martes, 8 de abril de 2008 | |||||
| HAY FESTIVAL ALHAMBRA | |||||
|
Datas de celebración: do 3 ao 6 de abril Tiven a sorte e consecuente satisfacción de poder asistir a este foro no que se compartiron historias e ideas, unha mescolanza de cultura e diversión, e de asistir en excelente compañía: Amalia que foi desde Lugo e Inma Huguet, unha estupenda rapaza que foi desde Las Palmas e que coñecín xa no primeiro acto do festival, acto este que consistiu nunha emotiva homenaxe ao mestre D. Francisco Ayala (102 anos), no que interviron entre outros Juan Cruz (“juanillo”) e a compañeira de D. Francisco –ademais de editora, investigadora e profesora- Carolyn Richmond. Das trinta e tantas actividades non resulta nada doado destacar unha sobre as demais, pero como para falar de todas precisaría de varias páxinas, aí van as que me fixeron maís cóxegas, amén da xa citada: -- Murid Barguti (“un hombre con tanta energía que ni me atrevo a formularle preguntas”, comentou a miña nova amiga Inma, a quen bauticei non sei moi ben por que como Ingrid), poeta palestino: “el primer paso para la paz en Palestina será el fin de la ocupación ilegal”. -- Umberto Eco (asistiron unhas mil persoas): “Ratzinger es el único que tiene claro que es la verdad, yo no, y además no quiero ser Papa”. -- Juan Goytisolo (+ de 600 persoas): “Vivimos una época no ya de identidades fijas y de raíces, sino de identidades carnívoras. Yo he procurado “desidentificarme”. (...) Frecuentemente se me ha tildado de “herético” y es un término que no me gusta nada. Nunca me he considerado un hereje porque nunca he creído en un dogma”. -- Joaquín Sabina- Luís García Montero. Salvado o “chupe de protagonismo” do presentador (Ton Martín Benítez, que botou falando seguido máis de quince minutos), todo magnífico. O Joaquín tremendamente ocurrente, o Luís no seu tono (“Luís ten unha cara tan de boeniño que ata dan ganas de querelo”. Eu: “¡Ollo!, que está a Almudena coa escopeta cargada para facer liscar ás intrusas”). Máis de 1000 persoas asistimos no patio do Palacio de Carlos V entusiasmados ao recitado de poemas e aos comentarios destes dous grandes amigos. A Ingrid (léase Inma): “Si tú tiene la vista cansada, mis ojos no se cansarían nunca de mirarte”, comenta parafraseando o título da última obra de Luís “Vista Cansada”). Tamén participaron, entre outros, Almudena Grandes, Tarid Ramadan, Jonathan Levi, Paul Preston, Fadir Faquir e Luís Antonio de Villena. Enrique Morente deu un concerto maxistral acompañado á guitarra por Pepe Habichuela. O chamado Emperador do flamenco fíxonos sobrecoller ás máis de mil persoas que abarrotamos o patio do Palacio Carlos V. E así foi e así se vai pasando o tempo o mellor que un pode. 
| |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o martes, 25 de marzo de 2008 | |||||
| POEMAS IMPUROS de Nuria Amat | |||||
|
Editorial: Brugera Pequena escolma. 1.- No puedes ser poeta y caer bien a todo el mundo ... no te apenes, la tristeza es menos grande que la inquietud tempestuosa que predicas, ... no pidas, entonces, que alguien compre tus sonrisas, los demonios de tu ombligo no parecen vivir de la poesía, como vives tú 2.- Te daré mis manos, si me amas, y si no, quédate con estas uñas mordidas de mis dedos 3.- Hablas como si Dios no supiera que guardas un diente de oro en la punta de la lengua, y en el centro de tu verga un dietario. | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o xoves, 20 de marzo de 2008 | |||||
| HAY FESTIVAL ALHAMBRA / GARCÍA MONTERO | |||||
|
Do 3 ao 6 do vindeiro mes de abril, celébrase en Granada o primeiro Hay festival na Alhambra, concibido para compartir historias e ideas, mestura de cultura e diversión, nunha viaxe árabe-europea, e alá iremos se non o impiden atrancos de úiltima hora. Por alí pasarán, entre outros, Francisco Ayala, Murid Barguti, Jonathan Levi, Umberto Eco, Juan Goytisolo, Joaquín Sabina, Fadia Faquir, Enrique Morente, Almudena Grandes... e Luís García Montero. Luís recén vén de publicar na colección Palabra de Honor de Visor Poesía, o libro de poemas VISTA CANSADA. Dédicalle o libro de Almudena: "Como siempre he vivido con los pies en las nubes, necesito el amor para poner las manos en la tierra" Uns versos do libro: LA LEGITIMIDAD DEL SOL NEVADO "Pero no se confunda quien ha encerrado el mar en un vaso de agua. (...) Los cuerpos que se entregan a la noche quieren buscar la luz" VISTA CANSADA "Cansado estoy de ver las muertes humilladas en las habitaciones del silencio. Me duelen los finales injustos, que cierran nuestros ojos porque somos cadáveres vivientes" | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o luns, 17 de marzo de 2008 | |||||
| ¡CACHO SORPRESÓN...! | |||||
|
Se vos son sinceiro, na miña vida pensei que algún dos autores consagrados chegaría a ler nin sequera unhas liñas do que eu escribo... Mais todo pode pasar na vida e o Miguel Anxo Fernández, autor entre outras das novelas O SANGUE DOS CORTIÑA, O SABRE FRANCÉS, UN NICHO PARA MARILYN..., fixo un comentario á miña novela XOEL, que non podo deixar de rexistar aquí, agradecéndolle por suposto as súas palabras: Noraboa pola novela. Paseino caralludo. En nome de Frank Soutelo, grazas por ese uso tan irónico, tan retranqueiro, do seu personaxe. E ó mesmo tempo, moi agradecido por consideralo digno de ser utilizado como tal sabuxo. Vémonos en TRES DISPAROS E DOUS FRIAMES, e moi pronto en Galicia, e vai ti ver se pasa por Neira de Rei... Apertas Miguel Anxo Fernández | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o sábado, 1 de marzo de 2008 | |||||
| OS POEMAS NA NOVELA "XOEL" | |||||
|
Aí acarón está a novela XOEL e nela non só hai uns gramos de intriga (por algo interveñen os detectives Pepe Carvallo, Frank Soutelo e Horacio Dopico , co permiso de Vázquez Montabán, Miguel Anxo Fernández e Diego Ameixeiras, por mor das amezas de Dgxt2 ao Xoel -polo medio anda unha historia de amor), viaxes - por exemplo ao Festival Hay de Segovia, senón que tamén se poden atopar poemas de autoría propia e de autoría allea. AUTORÍA ALLEA 1.Mario Benedetti SILENCIO PRÓLOGO (119) De todas las propuestas de este mundo tal vez me quedaré con el silencio allí se esconden todos los enigmas las profecías que nunca se cumplen y el sanctasanctórum de los infieles. AUTOBIOGRÁFICA (84) Las autobiografías tienen fama de ser un poco mentirosas pero si no aparecen como más veraces más transparentes más sinceras es porque el mundo es mundo y no acepta las verdades desnudas (...) anotemos por último que también es útil para sincerarse para juzgarse con tranquilidad llegar a la ribera de algún río y ver cómo transcurre plácida nostálgica y constante la soledosa vena de agua en busca de su mar 2.-José Antonio Muñoz Rojas “Déjame con mi soledad, que me hace falta / déjame que me pueble de ella, que si quiere / hablarme me hable en silencio” 3.-Efraim Medina Reyes “Nena deséame suerte porque la vida es complicada Y deséale suerte a la vida porque no soy una pera en dulce” 4.- Xavier Seoane “Regálame os teus ollos. Son pétalos que arrastran longas augas. Regálame os teus labios. Son raíces da luz más necesaria”. 5.- Joan Margarit “Dentro de mí tu vida avanza mientras te canto todas las canciones de amor que puedo recordar. (...) Nadie sabe por qué soy un viejo que canta” 6.-Erich Fried “Que soy demasiado viejo para ti o que eres demasiado joven para mi son argumentos de peso que serían decisivos en los centros de enseñanza en los que los hombres más instruídos confeccionan con rigor un futuro calculado a medida” 7.-Miquel Martí i Pol Tant tu com jo sabem perfectament / que els horitzons són sempre provisoris / i no oblidarem pas amb quin esforç / hem ´arribat on som, 8.-CRISTINA PERI ROSSI. “A los cincuenta ya nadie es romántico todo el mundo ha aceptado el fracaso la hipoteca el matrimonio vulgar gay o hetero lo mismo da Sólo los locos se pierden en el mar (...) Sólo algunas locas llaman a las dos de la mañana para decir haría el amor hasta morir y sin preservativo” AUTORÍA PROPIA 1.- O amor é unha bacteria que ningún antibiótico, encolerizado ou non, poderá nunca con ela. 2.- Tragadeiras de máquina tragaperras, traga os meus sentimentos, indolente, obscena, a muller de corazón duro. 3.- ¿Que busco eu expoñendo o corazón ao sol da Praza Maior...? 4.- O MENDIGO DA PORTA SAN PEDRO De noite, luz da lúa. De día, bronceado de melancolía. Solitario contumaz, pulcra fragrancia de tristeza flota nas ruínas da indiferencia que consume, o mendigo da porta san pedro. Especulan na flor seca recordos de ternura, espectros vagabundos que salaian no portal da musa. Vagan lágrimas nas botellas baleiras que velan beatitudes, madrigais nas madrugadas. | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o martes, 26 de febreiro de 2008 | |||||
| O MUNDAR DE JUAN GELMAN | |||||
|
Hoy viene mañana con ayer Visor Poesía abre unha nova colección, PALABRA DE HONOR, cuxo número un é o poemario de Juan Gelman (premio Miguel de Cervantes 2007), MUNDAR. Incorporo unha pequena escolma de versos que me impactaron de xeito especial: Espera:... Comés traiciones, el amargo sabor de los arrepentidos. Nadie sabe qué hicieron con su pasado, allí iban tristes de mundo, pensaban que eran el otro con dolor. Accidentes:... A un dedo de lo que fui me soy en lo que habré de ser. Cosmos:... El pan quemado recuerda a la boca que no hable de los carbones que encendió. Mendigos:... La moneda cae con su país sin alma. A ver:... En la tarde de al lado vive una vieja que pide para el pan. | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o venres, 22 de febreiro de 2008 | |||||
| RIVAS, CUBA, GALIZA E O COMPLEXO DE PROCRUSTES | |||||
|
No xornal El País de hoxe, 21 de febreiro do 2008, Manuel Rivas defende a presenza de Galiza na Feira do Libro de La Habana, como país convidado, fronte ás críticas acedas e miopes do Pp (aínda que non cita a este partido). A todo isto ¿e o Psoe que? Mutis polo fóro, pero moito me temo que, coma o zorro, agardando o intre de fincarlle o dente ao Bng ou, cando menos, gozando “caladiño” pola cornada ao aliado “de ocasión”. E eu estou con Rivas en que o problema non é Cuba nin o millón de euros, senón a cultura galega que para algúns non debería ir máis alá dos actos culturais das asociacións de amas de casa que viaxan a Valença os días de mercado para adquirir toallas e demais (nos tempos do Pp deronse subvencions a este tipo de “actos culturais”). “Malia que os Procrustes presentaran como unha excursión inútil o que debería ser un motivo de orgullo. Como non estar orgulloso dun país que envía libros e non armas?, expón o Rivas. A verdade, doe que esto aconteza, pero non esquezamos que todos somos un chisco responsables da situación na medida en que nin se tentou facer como unha embaixada de país, consensuando previamente con todas as forzas políticas (creo que ao Bng pérdelle a ansia de protagonismo), nin se “explica” o que alí se fixo, nunha actitude “chulesca” da conselleira, tendo a menos pormenorizar as diferentes partidas, pero sobre todo, os actos, contactos, etc. Así nin se fai país e menos cultura, xa que os éxitos fóra trócanse en desfeitas internas, provocando o rexeitamento dunha meirande parte dos galegos, totalmente desinformados do asunto. Entendo que sobra soberbia e falta “profesionalidade”, bo facer político, baixando á praza a falar co “normal” dos cidadáns que probablemente non lea un libro pero si que paga impostos (alomenos así se pregoa, aínda que en moitos casos habería que ver), e séntese molesto por este “despilfarro” e ten razón na medida en que non comprende o alcance do feito e non comprende o alcance por que non se lle explica onde cómpre explicalo en detalle: o parlamento e os medios de comunicación. Aplaudo o brinde do Rivas ( “A min, a verdade, tanto me ten. Eu son da Coruña e durmo de pé”), porque el é un intelectual e gozo coa lectura das súas novelas e artigos, pero non o recomendaría para o político que xestiona o tema, porque así o único que provocamos é o rexeitamento da inmensa maioría e se ben a cultura, por desgraza, sempre foi minoritaria, nós temos a obriga de loitar para chegar ao maior número de galegos se queremos que esto sobreviva e aínda que este tipo de actuacións “incomode” a algúns (no xornal citado algún escrito apunta), non sendo o único camiño, tamén é o camiño. | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o luns, 18 de febreiro de 2008 | |||||
| FERNANDO VALLEJO: LA PUTA DE BABILONIA | |||||
|
No mes de outubro pasado –ano2007-, coma quen di “ao outro lado da esquina”, Seix Barral publicou a ¿novela? de FV La puta de Babilonia, estandarte negro e fucsia. Nela zorrega á Igrexa católica que dá gusto. E a cita vén ao pelo por mor da polémica que se vive nestes días –febreiro 2008- motivada polo incontinente comunicado (urinario e graxoso) da Conferencia Episcopal sobre as eleccións. Copio: “LA PUTA, LA GRAN PUTA, la grandísima puta, la santurrona (...), la detractora de la ciencia, la enemiga de la verdad, la adulteradora de la Historia (...), la que amordaza la palabra y aherroja la libertad del alma (...) la oscurantista, la impostora, la embaucadora, la difamadora, la calumniadora, la reprimida, la represora, la mirona (...) la esclavista, la homofóbica, la misógina (...) la solapadora de Mussolini y de Hitler...” ¡Uf¨! E ¡ollo! que o autor continúa pola misma liña. Pura filípica, pero, na miña opinión, con luva de seda e con base e precisión. ¡Olé! | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o xoves, 14 de febreiro de 2008 | |||||
| TOMEO E OS NAMORADOS | |||||
|
Javier Tomeo vén de publicar en Anagrama a novela Los amantes de silicona. Os protagonistas, Lupercia e Basilio casan namorados pero logo de varios anos de vida en común abúrrense e “pasan”o un do outro. Xestionan conxuntamente (un dicir) un negocio de mercería especializado en lencería chamémoslle “provocativa”. Comparten casa pero dormen en habitacións separadas. Como moito xantan xuntos os domingos e festas de gardar e aproveitan para contarse cousas das súas vidas, pero sen ollarse sequera. Mercan cadanseu moneco/a de silicona para atender as súas necesidades sexuais... Hoxe día 14 e para non esquecer ou celebrar á miña maneira a tradición, non está demais traer aquí este libro, que saíu ás librerías precisamente este mes de febreiro. | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o martes, 29 de xaneiro de 2008 | |||||
| IMPLICADAS | |||||
|
“Para Implicadas/os no Desenvolvemento (w.w.w. implicadas.org)... A nosa organización traballa desde a súa fundación en 1998 a prol dun mundo onde a cidadanía do norte en xeral e galega en particular entenda a súa incidencia directa sobre a vida de millóns de persoas que viven na pobreza extrema (...) Pero se dúas cousas nos caracterizan ademais especialmente son o noso compromiso de xénero e o noso afán por implicar a cultura neste proceso como parte fundamental do cambio”. No libro VANAKKAM / BENVIDAS publicado por Implicadas figuran estes versos de Sukirtharani, poeta támil,unha das voces máis fortes que se alzan dende o feminismo contra o sistema de castas e a favor do empoderamente feminino contra o discurso patriarcal, segundo se nos informa: Saúdote con palabras iracundas e potentes coma ondas sen peso pola luz, que descansan, nas fendas das rochas antigas. | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o luns, 14 de xaneiro de 2008 | |||||
| MORREU ÁNGEL GONZÁLEZ | |||||
|
Largo es el arte; la vida en cambio corta como un cuchillo Pero nada ya ahora -ni siquiera la muerte, por su parte inmensa- podrá evitarlo: exento, libre, como la niebla que al romper el día los hondos valles del invierno exhalan, creciente en un espacio sin fronteras, este amor ya sin mí te amará para siempre. | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o sábado, 29 de decembro de 2007 | |||||
| KEN FOLLET | |||||
|
De entrada confeso que vendería a alma ao diabo por coller o toque, o puntiño, o segredo dese señor para encandilar, para enmeigar a tanto consumidor e vender millóns e millóns de libros para gañar non sei cantos euros e vivir coa barriga ao sol. Feita a confesión, porén teño para min que ese fenómeno chamado UN MUNDO SIN FIN que en poucas horas barre nas librerías vendendo centos de milleiros de exemplares non vai pasar á historia da literatura. A súa calidade, segundo os opinadores, non está garantida polo número de ventas, nin moito menos. O curioso é que sempre nos queixamos de que a xente non le, de que isto ten que cambiar se non... ¿Que pasa...? ¿Será certo que informe PISA? (del conclúese, entre outras cousas, que o 60% dos rapaces italianos non saben por que hai día e por que hai noite) ¿Será por que len a Ken Follet?(ía dicir ou a escribidores coma min, que o único que facemos e colocar vocais e consonantes unha tras doutra, pero a min nin sequera se me le). NON ESTARÍA DE MAIS UNHA REFLEXIÓN SOBRE O PARTICULAR. | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o xoves, 27 de decembro de 2007 | |||||
| ACTUALIZACIÓN DE MARCADORES A 26-12-07 | |||||
|
Visitas páxina web: 23.372 Descargas das obras: Morte na muralla: 1659 Víctimas da ira: 1016 De ida e volta: 533 Fóra da lei: 396 Amor virtual: 268 Xoel: 154 A que leva máis tempo na rede é Morte na muralla (tres anos) e a que menos Xoel (tres meses). Fóra da lei, De ida e volta e Amor virtual son libros de poemas. As outras tres son novelas. | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o sábado, 1 de decembro de 2007 | |||||
| ENCONTRO DE POETAS GALEGOS EN LUGO | |||||
|
A pesar de certas improvisacións por imprevisións, foi un éxito. 18 poetas galegos recitaron os seus poemas para o programa La estación azul de RNE-Radio 3 e para o público asistente ao salón de actos da Deputación de Lugo. Yolanda Castaño, Luz Pozo Garza, Manuel Rivas, García Bodaño, Dario Xohán Cabana, etc. Falando da Yolanda un coñecido meu (e perdón pola frivolidade) dixo que "daría canto teño na vida por poder vivir sesións erótico-poéticas con ela durante quince días seguidos" Algún dos non presentes seica colleu un cabreo de mil demos... Entre as ausencias e máis tendo en que conta que foi en Lugo, algunhas notables: Lois Diéguez, Miranda, Isidro Novo... Porén ter tres libros aquí acarón, tres poemarios, eu non me considero digno de asistir porque, para principiar, non me considero poeta senón máis ben un colocador de palabras, unha tras doutra sen chegar ao final das liñas co obxectivo de expresar desordenadamente os meus sentimentos... De todas, se alguén quere lerme, que non se corte e que os descargue, que para iso os colguei na rede, pero de onde non hai non se pode quitar... A profundidade do dicir, a técnica, a sensibilidade entendo que estiveron perfectamente representadas. E como foi en Lugo e como non resisto a tentación, vou incorporar tres poemas dun dos personaxes da novela Víctimas da ira (está aí acarón), o Dilois, que levan por título PECHA A MURALLA: I Un libro quedó al borde de su cintura muerta, un libro retoñaba de su cadáver muerto. César Vallejo Viñeron a por ti, doctor Vega, inflamados pero covardes, en manada, ocultando os seus nomes ou con nomes postizos, en manada, verdugos e delatores, esbirros, matóns... Os grimosos fascistas que baixaron dende a trama -- a falanxe carné de identidade -- vestindo os días de loito, xugulando a luz e a liberdade... Si, viñeron a por ti e a por todos os ti que incomodaban, eles con careta, nomes postizos, ratas en caravana... ¡e non conseguiu paralos nin a emblemática Muralla! A estes feros verdugos e ós seus lindos fillos ¡¡pecha a Muralla!! II Niños del mundo ... ¡qué temprano en el sol lo que os decía! César Vallejo De silencio cúbrese a cidade, Luis, e ti non eres quen de deter a hemorraxia. É de noite, escoitas pasos, máis e máis pasos... O medo avanza rápido coas sombras e o horror bárbaro pasea as cunetas de vultos inocentes ateigadas, atroz holocausto das nosas xentes... ¿Quen derruba o espanto desta morada...? A esa infamia que encheu a faltriqueira vendendo coroas e responsos ás viúvas (¡ai, ai, ai pero qué piadosos eles!) a esa inmundicia que engordou con sangue as súas contas bancarias ¡¡pecha a Muralla!! III ... caminantes las lunas nos seguían; también sudaba de tristeza el muerto. César Vallejo ¿Regresan en off os vellos fascistas, ideoloxía putrefacta... ... os antediluvianos mesías ataviados con medallas oxidadas, de delictos ornadas? Estes dinosauros, emboscados en cargos institucionais, e os seus elegantes fillos tirados a multicopista ¿ “asoman otra vez la patita”...? ¡Quita alá! ¡Se nunca se foran...! (“todo atado y bien atado”) Erguen as persianas, provocativos... insolentes, recachan impunidades. Aquí algo non funciona ou funciona mal, moi moi mal... Non é un xogo nin un disco raiado ou unha simple anédocta banal. Todos o sabemos pero.... ... pero finximos ignoralo. Todos o sabemos pero... ... pero se cadra temos medo. Temos medo das noites que ladran á lúa, temos medo ás fauces dos rancios paranoicos que regurxitan vellos odios... Algo non funciona ¡non señor! cando o pánico entrampa as entrañas. ¡Imponse resistir! ¡Non pasarán! ¡Si señor, D. Anxel! ¡¡ Pecha a Muralla!! | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o martes, 27 de novembro de 2007 | |||||
| CITA DO LIBRO "HAI CU" DE O LEO | |||||
|
FRACASO NORMALIZADO Antes xogabamos en galego Agora en galego podemos opositar á Xunta. Triste, pero verdade. | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o martes, 30 de outubro de 2007 | |||||
| Un poeta | |||||
|
“O feito de que eu debutara como poeta cunha poesía airada, política, dirixida contra o sistema, ás veces, irrítame: hai tempo que deixei de conceder valor a ese tipo de poemas. Comprendín que a poesía está noutra parte, máis alá das inmediatas loitas partidistas, e incluso máis alá da rebelión –aínda que a máis xustificada- contra a tiranía”.- Zagajewski
| |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o luns, 8 de outubro de 2007 | |||||
| NOVA PUBLICACIÓN | |||||
|
Estou a punto de colgar na rede outra novela: XOEL, persecución e caneo de estereotipos. Con este e no prazo de dous anos publico tres novelas e tres libros de poemas E non por padecer de diarrea literaria, non porque sexa un escritor prolífico. Non. Simplemente porque esta é a miña obra ata o día de hoxe e xa paso dos cincuenta... Admito que ben podería ter re-escrito (corrixindo e reelaborando) cada unha das obras, pero confeso que esa tarea é algo superior ás miñas forzas e paciencia. ¿O meu é a cantidade en detrimento da calidade? Talvez (tampouco levo escrito tanto) pero,en todo caso, non dou máis de min e o que non pode ser pois non pode ser. Por último, sinalar que as novelas (as dúas publicadas -Morte na muralla e Vícitimas da ira-, a que sairá nos próximos días -Xoel- e a que está en proceso de xestación - Dilois) forman parte dun proxecto tetrolóxico no que a principal protagonista é a cidade de Lugo. | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o sábado, 6 de outubro de 2007 | |||||
| A FEIRA DE FRANCFORT E A POLÉMICA | |||||
|
As convidadas de honra este ano son a literatura e as artes catalanas. Pero non é unha cuestión nada pacífica o que se deba de entender por tales. ¿Tamén han de estar os cataláns que escriben en castelán ou, incluso, os non-cataláns que viven, por exemplo, en Barcelona e que escriben en castelán...? Xa dixen, nada pacífico o tema e a polémica está servida. Conste que eu considero que as polémicas sempre foron e son positivas pois son fonte de opinión creativa . Permiten contrastar diversos pareceres e enriquecer o acervo cultural. E xa que logo: ¿Os galegos que escriben en castelán, as súas obras podénse considerar integradas no que chamamos literatura galega...? | |||||
| J. Estévez L. | |||||
|
| Publicado o venres, 13 de xullo de 2007 | |||
| NOVA OBRA E ACTUALIZACIÓN CONTADORES | |||
|
Dentro duns días aparecerá un novo libro de poemas:AMOR PLATÓNICO AMOR VIRTUAL, que leva incorporados uns comentarios de Isabel Lombardero, comentarios que fixo logo da lectura dos poemas. Isabel é amiga e iso nótase, pois ponme por riba das nubes. Grazas, pero non a tomen moi en serio. Tamén se pode descargar gratis. Aproveitando a ocasión actualizamos as descargas das obras que xa están colgadas: Visitas páxina: 21466 Morte na muralla: 1522 Víctimas da ira: 834 De ida e volta: 424 Fóra da lei: 329 | |||
| J. Estévez L. | |||
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
Arquivos
